Φιλοσοφια στην Αθηνα


Συζήτηση για την Άρεντ στο Ινστιτούτο Γκαίτε
Μαΐου 17, 2007, 9:23 μμ
Filed under: Παρουσίαση Διαλέξεων

Arendt KapnizontasΣτις 24 Απριλίου το Ινστιτούτο Γκαίτε φιλόξενησε μια συζήτηση με θέμα «Η Χάνα Άρεντ και το Κακό». Ως γεγονός πρέπει οπωσδήποτε να κριθεί επιτυχημένο με ανακοινώσεις υψηλής ποιότητας και με αξιοσημείωτη προσέλευση ακροατών από όλες τις ηλικίες. Τη συζήτηση διηύθυνε ο Γεράσιμος Κουζέλης. Με εξαίρεση τις ανακοινώσεις των Gregor Kritidis και Βίκης Ιακώβου που ασχολήθηκαν με ειδικές επόψεις του έργου της Άρεντ, οι υπόλοιποι ομιλητές φάνηκαν να στρέφουν την προσοχή τους, λιγότερο ή περισσότερο άμεσα, στη σχέση της πολιτικής σκέψης της Άρεντ με την κριτική φιλοσοφία του Καντ. Ο Kritidis εξέτασε την κριτική της Άρεντ στον μαρξισμό και η Ιακώβου μίλησε για την αρεντιανή έννοια της συγχώρεσης· θέμα ούτως ή άλλως ενδιαφέρον που παρουσιάστηκε με πολύ διαφωτιστικό τρόπο. Ο Περικλής Βαλλιανός προέβη σε μια περιοδολόγηση στις φάσεις ανάπτυξης της σκέψης της Άρεντ από το έργο της για τον ολοκληρωτισμό μέχρι την ημιτελή της εργασία για τη ζωή του πνεύματος. Παρουσίασε τις ενστάσεις του για τα κενά που παρουσιάζονται στην θεμελίωση της πολιτικής της φιλοσοφίας. Ο Βασίλης Ρωμανός επιχείρησε να απάντησει σε αυτές τις ενστάσεις επικαλούμενος μεταξύ άλλων τη θεωρία της Άρεντ για το sensus communis και μίλησε για την αρεντιανή αντίληψη σχετικά με την αυτοαναφορική φύση της πολιτικής. Μάθαμε πως ετοιμάζει τη μετάφραση των μαθημάτων της Άρεντ για την πολιτική φιλοσοφία του Καντ, μετάφραση που περιμένουμε με ανυπομονησία. Η ανακοίνωση της Πηνελόπης Κουφοπούλου έκανε αίσθηση αναλύοντας την αρεντιανή μεθερμηνεία της αναστοχαστικής κρίσης ως εγγραφής στο δημόσιο χώρο. Ο Γιώργος Ξηροπαΐδης περισσότερο στράφηκε σε μια ανάλυση της φύσης της αναστοχαστικής κρίσης στον Καντ. Το παράδειγμα της Κριτικής της Κριτικής Δύναμης και της Κριτικής του Πρακτικού Λόγου του Καντ καταδείκνυει πόσο γόνιμη μπορεί να σταθεί για τη πνευματική ζωή μιας χώρας η μετάφραση μείζονων φιλοσοφικών έργων. Πράγματι, η καντιανή θεωρία της αναστοχαστικής κρίσης και του πρακτικού λόγου λειτούργησαν, διόλου αδικαιολόγητα, ως πόλοι αναφοράς γύρω απ’τους οποίους περιστράφηκε σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό η μελέτη της αρεντιανής σκέψης.

(δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή, 20 Μαΐου 2007)

Advertisements

3 Σχόλια so far
Σχολιάστε

Εξαιρετικο blog.Τροφη προς σκεψη.

Σχόλιο από okairos

Σας ευχαριστώ πολύ. Ελπίζω με τον καιρό να γίνει μια καλή πύλη για την φιλοσοφία.

Σχόλιο από scholarios

Σχολάζοντα, μήπως ξέρεις πού θα βρούμε τα κείμενα των ανακοινώσεων, και ιδίως της Βίκυς Ιακώβου;

Σχόλιο από Dmitry




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: