Φιλοσοφια στην Αθηνα


ΑΞΙΖΕΙ Η ΖΩΖΩ
Οκτώβριος 27, 2011, 9:55 πμ
Filed under: Uncategorized


Γυναικες Για Πουλημα

Το παρακάτω κείμενο είναι της Κάρολαϊν Μούρχεντ. Δημοσιεύτηκε στην New York Review of Books τον περασμένο Οκτώβρη. Οι φωτογραφίες είναι από το σχετικό αφιέρωμα του Courrier International. Οι όποιες παρατηρήσεις για την μετάφραση είναι ευπρόσδεκτες. Ενδεχομένως να μεταφράσω στο μέλλον και κάποια άλλα κείμενα πάνω στο θέμα. 

 

1.

Αυτό που θυμάται η Νίτα από εκείνη τη μέρα που η σερβική πολιτοφυλακή την πήρε από το σπίτι της στην Πρίστινα μεταφέροντάς την σ’ ένα στρατόπεδο, όπου και την βίασαν, ήταν ότι έκανε κρύο, και ότι το χώμα ήτανε χιονισμένο. Έχει ξεχάσει αν ήταν πριν ή μετά τα Χριστούγεννα του 1996, της χρονιάς που ξέσπασαν οι συγκρούσεις ανάμεσα στις σερβικές δυνάμεις και τον Στρατό Απελευθέρωσης του Κοσόβου (UCK). Τα τελευταία δέκα χρόνια έζησε αναρίθμητες φρικαλεότητες. Σκοτείνιασαν το μυαλό της, λέει. Το 1996 η Νίτα ήταν 18 χρονών, παντρεμένη, με μια κόρη οχτώ μηνών, και ζούσε πλάι στον χήρο πατέρα της και την εφτάχρονη αδερφή της. Η σερβική πολιτοφυλακή την πήρε μαζί με το μωρό της και το κοριτσάκι, και οδήγησε τον άντρα της, τον Μίλο, και τον πατέρα της σ’ ένα άλλο στρατόπεδο. Η Νίτα βιάστηκε κατ’ εξακολούθηση, μαζί με άλλες εφτά γυναίκες, επί τέσσερεις ημέρες, προτού την βάλουν σ’ ένα αμάξι και την πετάξουν κοντά στα αλβανικά σύνορα, όπου συνάντησε χιλιάδες τρομοκρατημένους ανθρώπους που τρέπονταν σε φυγή απ’ τους Σέρβους. Στα Τίρανα, υπήρχαν άνθρωποι πρόθυμοι να βοηθήσουν τους πρόσφυγες. Τις επόμενες βδομάδες ο άντρας που φιλοξένησε την Νίτα στο διαμέρισμά του την πήγε από καταυλισμό σε καταυλισμό, σε αναζήτηση της χαμένης της οικογένειας. Δεν βρήκε ίχνη κανενός τους. 

Ο άντρας, λέει η Νίτα, της φέρθηκε καλά. Την πήγε για φαγητό σε εστιατόρια. Και όταν, ένα βράδυ, την οδήγησε στην ακτή και της είπε ότι θα πήγαιναν βόλτα μ’ ένα ταχύπλοο, τον ακολούθησε πρόθυμα. Μονάχα όταν το σκάφος απομακρύνθηκε από την ακτή και είδε ότι ήταν γεμάτο με γυναίκες και νεαρά κορίτσια τρόμαξε και άρχισε να παλεύει. Ακόμα και τότε, δεν είχε ιδέα για το τι της συνέβαινε: ήτανε απλώς τρομοκρατημένη. Ο άντρας την χτύπησε: λιποθύμησε. Όταν συνήλθε, βρισκόταν στην Ιταλία. Ήταν η αρχή ενός ταξιδιού που την οδήγησε, κάμποσες μέρες αργότερα, σε ένα διαμέρισμα στα περίχωρα του Τορίνο. Από τις άλλες γυναίκες που κρατούνταν εκεί έμαθε ότι είχε πέσει θύμα σωματεμπορίας, ότι πουλήθηκε σαν πόρνη σε ένα κύκλωμα Ιταλών και Αλβανών νταβατζήδων. «Άμα θέλεις να φας», της είπε μια γυναίκα, «θα πρέπει να δουλέψεις».

Για τα επόμενα έξι χρόνια, δουλεύοντας πρώτα σ’ ένα διαμέρισμα, φυλακισμένη και δίχως να της επιτρέπεται να βγει έξω, έπειτα στους δρόμους, η Νίτα προσέφερε σεξ κάθε βράδυ, εφτά μέρες τη βδομάδα, σε τουλάχιστο δέκα άντρες. Μερικές φορές συνέβαινε σε κάτι στένα, «σα τα ζώα». Αν δεν προσήλκυε αρκετούς πελάτες, την χτυπούσε ο ένας απ’ τους άντρες που είχαν το πορνείο. Καθώς δεν μιλούσε ιταλικά, δεν είχε χαρτιά, αβέβαιη για το πού βρισκόταν, η Νίτα ζούσε σε μια ομιχλώδη ζώνη φόβου και άγνοιας. Κατά τη διάρκεια της ημέρας κοιμόταν. Έμαθε να μην εμπιστεύεται κανέναν. Το πεζοδρόμιο που δούλευε το μοιραζόταν με κάτι κορίτσια απ’ την Ρωσία. Οι νταβατζήδες τους και ο δικός της νταβατζής φύλαγαν διαρκώς τις γυναίκες τους. Σε μια περίπτωση, προσπάθησε να δραπετεύσει: εκείνη τη φορά την χτύπησαν χωρίς έλεος. 

Και τότε, μια μέρα, η τύχη της άλλαξε. Την πήρε, εντελώς τυχαία, ένας άντρας που ισχυρίστηκε ότι γνώριζε τον Μίλο κι ότι είχε ακούσει πως είχε πάει στην Βρετανία. Της πήρε ένα μήνα να τον εμπιστευτεί αλλά τότε, αφού συλλογίστηκε ότι τίποτα στη ζωή της δεν θα μπορούσε να πάει χειρότερα, δέχτηκε να τον αφήσει να την βοηθήσει και να οργανώσει ένα λαθραίο ταξίδι, δια μέσου ολόκληρης της Ευρώπης, σε ένα φορτηγό που μετέφερε τσιγάρα. Επρόκειτο, συνειδητοποίησε αργότερα, για μια πράξη καλοσύνης, απ’ αυτές που είχε πάψει πια να προσδοκά. Απλά την βοήθησε, κι επιπλέον πλήρωσε το ταξίδι της. Ένα πρωινό τα τσιγάρα ξεφορτώθηκαν και βρέθηκε στον δρόμο, δίπλα σ’ ένα τηλεφωνικό θάλαμο. Της είχαν δώσει κάποια κέρματα. Βρισκόταν στην Αγγλία. Έκανε ένα τηλεφώνημα: ο Μίλο ήρθε να την βρει. 

Για κάποιο καιρό φαινόταν ότι ο γάμος μπορούσε να επιβιώσει. Φρόντιζε να μην ρωτάει τον Μίλο πώς πέρασε τα χρόνια που ήτανε αποχωρισμένοι, φοβούμενη ότι θα την ρώταγε για την δική της ζωή. Όπως γρήγορα κατάλαβε, ο Μίλο προτιμούσε να μην μάθει γεγονότα τα οποία αισθανόταν ότι δεν θα μπορούσε να τα κουμαντάρει. Όταν όμως ανακάλυψε, μέσα από την αίτησή της για άσυλο προς το βρετανικό υπουργείο δημοσίας τάξεως, ότι την είχαν εμπορευθεί για πορνεία και ότι είχε περάσει έξι χρόνια στους δρόμους, δεν μπορούσε να το άντεξει και την έδιωξε. Ήταν έγκυος τριών μηνών. Η υπηρεσία κοινωνικής πρόνοιας την έβαλε σ’ ένα ξενώνα στα περίχωρα του Λονδίνου, περιμένοντας την γέννηση του μωρού της. Καθώς δεν μιλούσε καθόλου τα αγγλικά, δεν είχε κανέναν φίλο, δεν εμπιστευόταν κανέναν, τρομοκρατημένη από την ιδέα ότι ίσως θα την έστελναν πίσω στο Κόσοβο, σκεφτόταν ένα μονάχα πράγμα. Είχε χάσει ένα παιδί: δεν ήθελε να χάσει ένα ακόμα. 

 

Η συνέχεια εδώ



Εστρέλια
Δεκέμβριος 6, 2007, 4:14 πμ
Filed under: Uncategorized

Per Josema e Lucia …



Πωλ Ρόμερ για την Οικονομική Ανάπτυξη
Νοέμβριος 30, 2007, 7:29 μμ
Filed under: Uncategorized

Εδώ



Σπεύσατε
Οκτώβριος 26, 2007, 1:12 πμ
Filed under: Uncategorized

xipolito_tagma.jpg

Σινέ Φιλίπ

Θάσου 11, Πλ. Αμερικής, 210-8647444, 2108612476.

Πεμ. – Τετ.: 18.30/ 20.30/ 22.30. Σάβ., Κυρ. & 16.30



Michael Frede – In Memoriam
Αύγουστος 18, 2007, 8:11 μμ
Filed under: Uncategorized

Στις 11 του Αυγούστου πέθανε από πνιγμό στον Άγιο Μηνά της Βοιωτίας ο Μίχαελ Φρέντε, ένας από τους σημαντικότερες μελετητές της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας. Ο Φρέντε γεννήθηκε το 1940 στο Βερολίνο και δίδαξε στα πανεπιστήμια του Πρίνστον, του Μπέρκλεϋ και της Οξφόρδης. Το 2005 αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτορας του τμήματος Μεθοδολογίας, Ιστορίας και Θεωρίας της Επιστήμης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τον τελευταίο καιρό λάμπρυνε με την παρουσία του την φιλοσοφική ζωή αυτής της πόλης διδάσκοντας στα μεταπτυχιακά σεμινάρια του ΜΙΘΕ.

Ο Φρέντε ανήκει σ’εκείνη την κατηγορία των μελετητών που με την έρευνά τους καταφέρνουν ν’ανοίξουν νέους δρόμους ακόμα και σε πεδία όπου επικρατεί η αίσθηση ότι τίποτα καινούργιο δεν μένει να ειπωθεί. Δεν είναι υπερβολή να πει κανείς πως τα ενδιαφέροντα του Φρέντε κάλυπταν σχεδόν το σύνολο του φάσματος της ελληνικής φιλοσοφίας, από τον Πλάτωνα μέχρι το Βυζάντιο, συνδυάζοντας την εντυπωσιακότερη φιλοσοφική εμβρίθεια με την πιο σπάνια φιλολογική επάρκεια. Η σύγχρονη άνθηση των σπουδών στην στωική λογική και τον πυρρώνειο σκεπτικισμό οφείλει πολλά στο έργο του. Το ίδιο ισχύει και για τις μελέτες του πάνω στον Αριστοτέλη και την φιλοσοφία της ύστερης αρχαιότητας.

Από τις πολυάριθμες μελέτες του αναφέρουμε ενδεικτικά τις ακόλουθες: Die Stoische Logik, 1974· Essays in Ancient Philosophy, 1987· Aristoteles, Metaphysik Z, κείμενο, μετάφραση στα γερμανικά, υπομνηματισμός (σε συνεργασία με τον Günther Patzig), 1996· The Original Sceptics: A Controversy (συνεπιμέλεια με τον Myles Burnyeat), 1997· Pagan Monotheism in Late Antiquity (συνεπιμέλεια με την Πολύμνια Αθανασιάδη), 2001· Aristotle’s Metaphysics Book Lambda (συνεπιμέλεια με τον David Charles), 2001.

Τα πιο θερμά συλλυπητήρια στους ανθρώπους που τον αγαπούσαν.



Προσεχώς
Αύγουστος 11, 2007, 4:11 μμ
Filed under: Uncategorized

kotzia-exofyllo-moyenne.jpg duhem-exofyllo-moyenne.jpg taylor-sources-exofyllo-mouyenne.jpg

1) Παρασκευή Κοτζιά, Περί του Μήλου ή Περί της Αριστοτέλους Τελευτής, εκδ. Θύραθεν, 2007

2) Πιερ Ντυέμ, Σώζειν τα Φαινόμενα, Δοκίμιο για την έννοια της φυσικής θεωρίας από τον Πλάτωνα έως τον Γαλιλαίο, εκδ. Νεφέλη 2007

3) Τσαρλς Ταίηλορ, Πηγές του Εαυτού, Η Γένεση της Νεωτερικής Ταυτότητας, εκδ. Ίνδικτος, 2007

Όλες οι παραπάνω βιβλιοκρισίες θα δημοσιευτούν προηγουμένως στην Καθημερινή.

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Προσεχώς